Kendinize rol yapamayacağınız tek yer rüyalarınızdır
Hayatin icinde ustlendigimiz roller.. Sanirim ben onlari fazlasiyla ciddiye almisim ve kendim olamiyorum..
Ya da kendim dedigim sekil bu olmus.. Hayatin getirdigi roller... Once uslu bir cocuk, sonra ornek bir ogrenci - ki bu yillarimi aldi-, iyi bir arkadas, iyi bir dost, iyi evlat, iyi calisan, iyi abla ...
Bunlarin hepsinin belli bir mantigi belli bir kurali vardi ya da ben kendimce kurallarini uydurdum.
Ama is duygulara gelince iyi olamamisim.. Is aska gelince ya da aska gelemeden henuz hoslanma noktasindayken bile cuvalliyorum.
Muhendis olmanin cezasi mi bu yoksa benim kafa zaten aritmetik bi sekilde mi yaratildi??
Alt yapiyi olusturup duygulari da yonetebilsem ya? Ama yok duygulara laf yok.. Ben bi turlu beceremiyorum duygularimi anlatmayi..Daha ailemden birine bile Seni seviyorum demedim birak sevgiliye soylemeyi..Onun icin de inanmadi ya eski sevgilim
onu gercekten sevdigime..
Simdi butun bunlara nerden geldim dersek.. Kafami kurcaliyor son donemde.. Arkadaslarim yeter mantigi birak artik diye cok fazla ustume gelmeye basladi. Henuz bahar da gelmedi ama basimda kavak yelleri esmeye calisiyor ve ben yine "Seni uzaktan
sevmek asklarin en guzeli" seklindeyim.. Neden askin da bi mantigi yok?? Ya da varsa neden ben anlayamiyorum onu..
Ah şu kalp! Hepimizin başına dert açan kalp. Hepimizin degilse de benimkine aciyor da kimsenin haberi olmuyor..
Bugun yine biryandan Isik okuyorum yeni bolum eklemis Elaya'yi anlatmis araya Guven Hoca'nin sozlerini yazmis. Ben de onlardan kendime pay cikarmaya calisiyorum. Zaten aklimi da mesgul eden bir sahsiyet var bu aralar ve ben iletisim kurabilmekten aciz durumdayim.
Kendime kiziyorum ona kiziyorum sonra donup yine kendime kiziyorum. Arkadaslarima anlatiyorum onlar da bana kiziyor.
Ama ne yapayim? Beceriksizim bu konuda.. Millet sordugunda herseye duzgun bir cevabim, iliskilerinde dikkat etmeleri gereken yerler konusunda dusuncem var ama is bana gelince hersey bitiyor.
Cesaretsizlik mi kendine guvensizlik mi anlamadim var bisiler bende...
Terzi kendi söküğünü dikemez lafını kesin benim için söylemişler. Herkese hayrım var bi kendime yok..
Ne olacak bu halim benim..
Not: Koyu renkli olan yerler Isik'in Bir Varmisim Bir Yokmusum Hep Ask'misim isimli hikayesinden alintidir..
